Nicole (52) werkt bij een grote bank en volgde bij mij in 2017 een individueel coachingstraject. Aanleiding hiervoor was een Bore out. Verveling dus. Verveling op werk en zich niet gehoord voelen. Tijdens dat traject leerde Nicole de impasse te doorbreken en vond evenwicht tussen werk en privé.

Een paar weken geleden belde Nicole mij opnieuw. Of we weer een traject kunnen starten. Uiteraard wilde ik weten waarom. “Tja..nog steeds bij de bank, gereïntegreerd in dezelfde situatie, in dezelfde valkuil gestapt. En, tegen beter weten in, blijven doorzetten. Ben moe en heb steeds het gevoel van alles te ‘moeten’. Thuis gaat het ook zozo. Ik voel me alleen en kan niet meer helder nadenken.”

“Ok, maar wat is je doel?” vroeg ik haar tijdens de intake waarbij Nicole aangaf: “Ik wil me weer net zo voelen als na ons traject in 2017. Ik wil meer energie, wil beter kunnen loslaten, wil meer zelfvertrouwen en eigenlijk ook een betere conditie”. “Hm, dat is mooi Nicole, maar als je je niet goed voelt, hoe komt het dat je continu lacht, jezelf ontzettend mooi hebt opgemaakt? Serieus, echt mooi!”

“Het is een automatisme Esther, een soort masker”. En het bleef even stil. “Dit masker draag ik om niet te hoeven laten zien hoe ik mij echt voel. Zo lijkt het alsof er niets aan de hand is. Terwijl ik nu al zo lang worstel. Ik doe alles op de automatische piloot. Om het vol te houden, zet ik mijn masker op en schakel ik mijn gevoel uit. En ook al is het niet de oplossing, ik kan bijna niet meer anders”.

Weer een stilte en ik dacht even na. “Ok, Nicole. Ik wil graag met jou werken aan dat waar jij aandacht voor wilt. Op een paar voorwaarden. Waarvan misschien deze wel de belangrijkste is: ben je bereid bij mij je masker af te zetten? Jezelf te laten zien? Maar dan ook echt? En ben je bereid de opdrachten die hierbij passen, uit te voeren?”

De coachingsessies die volgden, waren intensief. Wat een verborgen eenzaamheid en mentale moeheid van het zich aldoor beter voordoen. Schipperen, pleasen, agenda bomvol (ook in het weekend) om maar niet te hoeven voelen hoe ze zich werkelijk voelt.

Inmiddels heeft Nicole haar masker afgezet. En dat voelt eng. Maar oh zo bevrijdend.

Gedurende onze sessies zitten we samen op een tandem (loslaatoefening). Ook pakken we het hardlopen op en wisselen dit af met wandelen. We praten veel waarbij ik luister en haar spiegel. Ontspanningsoefeningen aan de waterkant. Nicole leert haar vaste denkpatronen en gewoonten te doorbreken.

Wil jij ook een fittere mindset? Omdat je al langere tijd over je grens gaat? Of omdat je uitdaging mist?

Hartelijke groet,

Esther van der Salm

 

 

 

NB: Vanwege privacy is gekozen voor een andere naam.

Geef een reactie