Trots en trots. Er zijn meerdere vormen van trots. Je kunt trots zijn op wat je lukt, trots zijn op wat je hebt bereikt, trots zijn op je kinderen, enzovoorts. Maar er bestaat ook een ander soort trots. Een trots die samen gaat met koppigheid. In mijn optiek gebaseerd op angst en onzekerheid. Zo komt het gedragspatroon van trots en koppigheid maar wat vaak voor binnen familie, maar ook op de werkvloer tussen collega’s of tussen een leidinggevende en zijn/ haar medewerkers.
Leo is de leidinggevende van Loes..
Loes is gedreven, goed in haar werk, steekt haar hoofd uit boven het maaiveld en is geliefd bij haar collega’s. Loes hikt echter aan tegen een gesprek met Leo. Haar goede ideeën worden door haar directe collega’s gewaardeerd, maar door Leo meestal niet. Momenteel is Loes het met een aantal dingen niet eens, heeft ze alternatieven bedacht en wil dit bij Leo onder de aandacht brengen. Maar ja, eerder heeft Loes gemerkt hoe hij kan reageren wanneer ze iets inbrengt: Er is weinig belangstelling voor haar ideeën en Leo wuift het weg.
Tijdens het gesprek..
..blijkt Leo opnieuw vast te houden aan zijn eigen strategie en lijkt voor niets anders open te staan. Hij vindt Loes duidelijk lastig. Tussen de regels door merkt Loes dat Leo meer respect wil voor zijn positie. Hij is immers ‘de’ leidinggevende en uit dit door het laatste woord te hebben en Loes op afstand te zetten. Trots en koppig?
De overige collega’s houden zich ondertussen koest, want volgende week worden de bila’s gehouden. Een bijzondere dynamiek zo op de werkvloer. Bij Loes gebeurt er intern iets anders. Het besef dat haar ideeën in de prullenbak verdwijnen, maakt dat zij zich ontmoedigd voelt en neemt zichzelf voor in het vervolg een stapje minder hard te lopen. Resultaat tot dusver? Alles blijft bij het oude, behalve dat Leo er een gedemotiveerde medewerker bij heeft.
Loes baalt intussen..
en vraagt zich af of en hoe zij haar boodschap anders had kunnen brengen. De pieker modus staat inmiddels aan bij haar. Een paar weken na haar laatste bezoek aan Leo, ontmoet ik Loes. Ze is gefrustreerd en slaapt niet goed. Kortom: een bron om ziek te raken en dat wil ze voorkomen. Ze gaat met tegenzin gaat naar haar werk en neemt wat vaker vrije dagen op en leeft meer van weekend naar weekend. Haar pogingen om Leo iets duidelijk te maken zijn hun doel voorbijgeschoten. En Leo zelf? Ook niet blij. Hij voelt ook wel aan dat hij op deze manier geen ‘winning team’ creëert. Hij ziet dat zijn team al enige tijd geen initiatief meer toont en dat de sfeer bestaat uit ‘werken om het werken.’
Stel nou..
..dat Leo toch bereid zou zijn om een stap te zetten en bij Loes in een volgende ronde aangeeft dat het niet zijn bedoeling was zo te reageren? Dat betekent dat hij zijn trots opzij ‘moet’ zetten. Toegeven dat het anders had gekund, kleur bekennen dus. Dat is best veel gevraagd. Wat er vervolgens gebeurde, is bijzonder. Leo wil in gesprek met Loes en stelt haar het volgende voor: “Kijk, ik ben wie ik ben en ik snap best dat dat niet altijd makkelijk is voor de ander. Maar stel dat de coaching die je nu volgt goed uitpakt, hoe zou het dan zijn als we daarna coaching met het team volgen?”
En zo ontmoet ik op een goed moment Leo. Voor het team en vooral: de relatie die hij wil met het team wenst. Dat biedt perspectief. Want wat heeft Leo te verliezen als hij het talent van zijn teamleden, water en licht geeft? Win-win. In het belang hemzelf, van Loes en het team. ‘The best of both worlds.’
Voel je je vaak moe, gestrest en ben je jezelf een beetje kwijt?
En vind je het lastig om in actie te komen? Je hoeft het niet alleen te doen. Echt niet. Tijdens onze laagdrempelige introductiesessie maak je kennis met onze methode en ontdek je hoe je weer rust, balans en energie kunt terugvinden. Samen kijken we naar jouw situatie en krijg je direct waardevolle inzichten om de eerste stappen te zetten naar herstel.
Maak vandaag nog een afspraak en zet jezelf op de eerste plaats.
Mensen zeggen wel eens:
“Zo ben ik nu eenmaal” of “zo zit ik in elkaar”. Persoonlijk zie ik dat toch anders. Wát er ook achter je ligt, je toekomst hoeft niet in het teken te staan daarvan. Het verleden hoeft dus geen excuus te zijn. Natuurlijk zit een en ander in het DNA, maar voor een groot deel doet een mens zoals ie doet en niet omdat hij of zij zo is. En zo zie ik het ook: Je hebt de keuze elke dag een betere versie van jezelf te zijn. Het maakt dat er weer ruimte ontstaat voor ontwikkeling, groei, inspiratie, elkaar te versterken en autonomie. Resultaat? Energie en bovenal, gezonde trots! Trots op elkaar, trots op jezelf. In het belang van alle partijen.
‘So, it takes two to tango.’
Doe jij de luiken dicht of ben je bereid de ramen open te zetten? Mooie nadenker.
